Deze site maakt gebruik van cookies.

Background

De laatste marathonavond van het seizoen. Traditiegetrouw gereserveerd voor het kampioenschap van Amsterdam. Alle marathonrijders van jong tot oud staan gelijktijdig aan de start voor de 75 ronden. Uiteraard halen niet alle deelnemers dit aantal ronden maar het enthousiasme aan de start is er niet minder om. Na het startschot vangen 118 rijders op het ijs. Aan de ene kant relaxed aan de andere kant wel gespannen voor de premiesprints die om de haverklap worden aangekondigd en waarmee mooie prijzen te winnen zijn.

20190306BartGietemaTrioAB20190306MeesVanDurenAB

De volgende Amstelbochters maken deel uit van dit peloton: Mees van Duren (Junioren/1 (=eindklassering van dit seizoen/11(=klassering van deze avond), Jeroen Kolenberg (M2/15/24), Kathleen Thomaes (M3/48/39), Erik Evers (M3/38/47), Ron Brandse (M2/23/51), Remko van Roekel (M4/6/62), Paul Kuijer (M1/14/70), Philip Wagenaar (M3/15/76), Johan Boelrijk (M4/39/82), Bart Gietema (M4/1/86) en Martin van der Esch (M4/55/87).

Zeker moet ook Kees Bosman (88e klassering) vermeld worden. Voor hem was het de eerste wedstrijd van het seizoen na zijn schouderblessure.

Ander Ouderkerks inbreng bestaat uit de klasseringen van Stan Nelissen (M1/4/5), Peter de Nooij (M4/8/61) en Frank Onink (M1/24/114).

20190306RemkoVanRoekelAB

Na afloop de prijsuitreiking in de Jaap. Naast de twee grote bekers van het kampioenschap ook de prijzen voor de verschillende categorieën. Naast de twee Amstelbocht kampioenen Mees van Duren en Bart Gietema, worden ook Gerdien Meijer (2e plek), Henk Portengen (2), Remko van Roekel (6) en Gijs de Nooij (9) opgeroepen om hun prijs in ontvangst te nemen. In totaal zijn er dit seizoen acht wedstrijden winnend afgesloten. Remko van Roekel en Gerdien Meijer wonnen eenmaal, Mees van Duren twee keer en Bart Gietema kwam vier keer als eerste over de streep.

Dan het moment suprême: de uitslag van het clubklassement. Het is Erik Evers die naar

20190306ErikEversPremie

voren mag komen om de premie voor de derde plaats in ontvangst te nemen. Daarmee wordt het seizoen voor De Amstelbocht op gepaste wijze afgesloten en gaan we ons richten op het zomerseizoen (met o.a. de Ronde Hoeploop op 12 mei 2019).

Voor alle uitslagen en individuele eindklasseringen, zie elders op de site.

Jaap Edenbaan, 27 februari 2019.

De laatste avond van het reguliere marathonseizoen 2018/2019 op de Jaap Edenbaan. Overdag fantastisch weer. Een lekker zonnetje en hoge temperaturen. Het ijs ligt er dankzij de nieuwe installatie goed bij en blijkt bijzonder snel. In de avond als het verhoudingsgewijs behoorlijk afkoelt wordt echter duidelijk dat het ijs daardoor brosser is dan anders. Dat betekent dat een kleine beschadiging al vlug leidt tot een forse scheur met als gevolg een groot aantal valpartijen op het rechte stuk.

Bij de M3 drie Amstelbochtrijders die er flink in knallen. Gewoontegetrouw hangBartGietema IngmarMauricet Philip Wagenaar de eerste helft van de strijd wat achter in het peloton maar nu is hij vanaf het begin te vinden in de kop van het peloton. Erik Evers rijdt normaal mee en Kathleen Thomas laat zich ook niet onbetuigd. Maar het gaat bijzonder snel. Kathleen rijdt zelfs haar snelste ronde van het seizoen (35.692 seconden). Philip moet helaas wat passen en het lukt Erik niet om meer naar voren te komen. Uiteindelijk finisht Kathleen op positie 23 (eindklassement 48), Philip op 34 (EK 15) en Erik sluit het seizoen af met een 42e stek (EK 38).

Daarna de M4. Bart Gietema is de te kloppen man. Hij leidt in het tussenklassement en moet zorgen dat hij 'gewoon' de finish haalt. Na afloop meldt hij dat hij voor verschillende scenario's plannen klaar had liggen maar de ijsomstandigheden dwingen hem om niet te veel risico's te nemen en te zorgen dat hij erbij blijft. Door af en toe flink te sleuren op kop worden alle ontsnappingen voorkomen en geneutraliseerd. Dus uiteindelijk een groot peloton dat op de finish afstormt. Bart finisht in deze groep als zesde en blijft daarmee de leider in het klassement.

Dat het snel gaat wordt ook geïllustreerd door het feit dat zowel Martin van der Esch als Johan Boelrijk hun snelste ronde van het seizoen realiseren (respectievelijk 37.977 en 37.728 seconden). Remko van Roekel en Arjan de Wit rijden ook gewoon weer -sterk- mee. Remko legt beslag op plaats twaalf (EK 6) en Arjan wordt 27e (EK 28). Martin finisht op plaats 26 (EK 55) en Johan op plaats 29 (EK 39). In totaal hebben de M4-rijders dit seizoen 720.5 punten behaald met vijf dag overwinningen.

 

 Bart Gietema (© Ingmar Maurice)

De ArjanDeWitmeeste punten zijn echter behaald bij de M2. Die scoorden niet minder dan 796 punten en zijn daarmee de hofleverancier van dit seizoen. Deze avond eindigt met een vierde plaats voor Henk Portengen (EK 4), een zevende stek voor Jeroen Kolenberg (EK 15) en de negentiende stek voor René Markus (EK 29). Daarbij de snelste seizoensrondetijd voor Henk (32:457 sec.) en Jeroen (32:699 sec.).

Bij de M1 is alleen Auke Broex aanwezig. Sterk rijdend legt hij beslag op het beste resultaat van dit seizoen. Als zevende komt hij over de streep. Met het bijbehorende aantal punten eindigt hij daarmee in het eindklassement op positie vijftien.

De laatste marathonavond van het seizoen behelst het kampioenschap van Amsterdam. Een spektakelstuk waarbij elke rijder wordt verwacht om te strijden voor de premies. Na afloop daarvan de totale prijsuitreiking waarbij alle kampioenen gehuldigd zullen worden en bekend gemaakt zal worden welke vereniging dit seizoen de clubbokaal heeft gewonnen.

En verder geldt: het zit erop!

(Klik hier voor de marathonagenda seizoen 2018/19.) 

13 februari 2019.

TK201819

Was het al een dramatisch seizoen met de vele valpartijen. Nu kan gesteld worden dat we zo langzamerhand van een traditie kunnen spreken.

De avond start met de combi Dames en Junioren. Mees van Duren daarbij de trotse nummer één. Ook Gerdien Meijer staat er goed voor. Nummer twee bij de dames op 0.9 punt achterstand. Voor aanvang van de wedstrijd blijkt echter dat Gerdien nog steeds te veel last heeft van haar blessure en verschijnt dan ook niet aan de start. Wel zien we daar junior Lars Wagenaar die het ook eens wil proberen (buiten mededinging). Uiteraard staat Mees wel aan de start en hij laat vanaf de eerste ronde zien waarom hij de lijst aanvoert. Maar de tegenstand is niet mis en dat leidt tot een kopgroep van vier jongelingen die de rest op één rondje zet (vijf extra punten). De rijders zijn aan elkaar gewaagd en met nog een ronde te gaan wordt de sprint al aangetrokken. Mees zijn positie is perfect maar dan gaat het toch nog fout bij het uitkomen van de laatste bocht. Hij komt ten val en blijft even verdwaasd (en teleurgesteld) liggen. Uiteindelijk finisht hij op plaats vier. Ruim voldoende om zich als leider te handhaven maar hij heeft dit seizoen nog maar één kans om zijn derde overwinning te boeken.

Bij de C2 staat Jan-Willem Meijer als enige Amstelbochter en voor hem de eerste wedstrijd van het seizoen, aan de start. Een prima wedstrijdverloop voor een 'debutant'. Niet te hard en rijders die elkaar niet het uit het oog verliezen. Na 35 ronden dendert de hele groep op de finish af en Jan-Willem weet een prima achtste stek te realiseren.

Zoals gewoonlijk zijn de C1-rijders gelijktijdig gestart maar die moeten dan nog 25 ronden. Bij deze groep Wagenaar nummer twee: Thijs Wagenaar. Na een voor hem moeizaam verlopen seizoen met de nodige fysieke problemen, gaat het nu veel beter. Zich keurig handhavend blijft hij in de kop meedraaien en moet hij uiteindelijk slechts één andere rijder voor laten gaan. Maar een tweede stek is natuurlijk een uitstekend resultaat.

Bij de M3 Wagenaar nummer drie: Philip Wagenaar. De man van een prima seizoen. Alleen al een paar keer gevallen. Het lijkt nu goed te gaan maar nu is het Erik Evers die bij een botsing op het rechte stuk is betrokken en daarbij ten val komt. De achterstand is te groot om nog aansluiting bij het peloton te vinden en een 37e klassering is zijn deel. Philip Wagenaar gaat onverdroten door en bij het uitkomen van de laatste bocht ziet het er nog steeds goed uit. Dan gaat het toch nog fout. Wederom een botsing met een valpartij tot gevolg. Languit glijdend komt hij over de streep op een 33e positie. Geen punten en daardoor staat hij, met nog één wedstrijd te gaan, op de twaalfde plaats in het tussenklassement. Er zijn nog kansen op een top tien stek maar dan zal er wel gescoord moeten worden.

(Klik hier voor de marathonagenda seizoen 2018/19.) 

20181024Mees

Jaap Edenbaan, 20 februari 2019.

De laatste fase in het marathonschaatsen van dit seizoen is aangevangen. De laatste wedstrijden, de zogenaamde finales, staan op het programma. Vanavond staan de Dames en de Junioren als eerste aan de start. Grootste kanshebber is Mees van Duren. Met een comfortabele voorsprong moet hij gewoon zijn tegenstanders in de gaten houden en normaal finishen.

Direct na de start wordt echter duidelijk dat hij heel andere plannen heeft. De laatste wedstrijd van het seizoen moet en zal zijn derde overwinning opleveren. Binnen enkele ronden is er een kopgroep van vier rijders (junioren). Tweehonderd meter daarachter vier dames in de achtervolging en voor de rest rijden er rijders losgeslagen over de baan. De achtervolgers willen zich niet zo maar gewonnen geven en dat betekent dat het gat dan weer groter dan weer kleiner wordt. Maar de dames moeten capituleren en de junioren sluiten aan. Twee man, onder aanvoering van Mees, passen dan de tactiek toe van "erop en erover". En het lukt. Mees moet dan wel in de sprint zijn meerdere erkennen in zijn kompaan maar weet door zijn tweede plek met twee ronden voorsprong (tien extra punten) zijn eerste positie alleen maar te verstevigen en wint daarmee de kampioensbeker.

Ook in de finale bij de C2 ook slechts één Amstelbochter, Heleen Compier. Met het snelste C2 Amstelbocht ronde van het seizoen (31,685 sec) sluit zij het seizoen goed af met een negende  klassering. In het eindklassement staat zij met 35 punten op plaats zeventien.

Daarna de voorlaatste wedstrijd van het seizoen van de M1/M2 combinatie. Bij de M2 een zeer snelle wedstrijd en een verrassend verloop met uiteindelijk resultaat drie Amstelbochters in de top tien. Jeroen Kolenberg legt beslag op plaats acht (in het tussenklassement staat hij daarmee op plaats 25), Gijs de Nooij op plaats vier (tk: 8) en Henk Portengen (tk: 5) scoort een tweede plaats. René Markus legt dan ook nog beslag op plek 25 (tk: 30).

Al met al 85 punten voor het clubklassement en nog één wedstrijd te gaan.

Bij de M1 strijdt Auke Broex volop mee en bereikt na 72 ronden een 13e plek (tk: 15).

In totaal zijn er 129 punten toegevoegd aan het totaal van De Amstelbocht. Of hiermee de derde positie wordt geconsolideerd is niet duidelijk omdat de jury in de fase dat er finales worden gereden geen tussenstand meer publiceert. Duidelijkheid daaromtrent wordt gegeven op 6 maart. Op die avond wordt het kampioenschap van Amsterdam verreden waarna de bekers worden uitgedeeld en bekend gemaakt zal worden hoe de top vijf er uitziet van het clubklassement. Aanvang 21:00 uur!

(Klik hier voor de marathonagenda seizoen 2018/19.)  

Waar het erop leek dat het een natte avond zal worden blijken de weergoden de rijders ter wille te zijn. Af en toe een lichte neerslag met als gevolg zeer snel ijs. Niet minder dan vijf Amstelbochters rijden deze avond de snelste ronde van het seizoen (tot nu toe).

Bij de M4, dit seizoen een echte Amstelbochtcategorie met Bart Gietema fier aan kop in het tussenklassement, Rijden zowel Johan Boelrijk als Martin van der Esch hun snelste seizoenronde. Martin scoort daarmee een 28e plaats. Johan begint toch echt te merken dat 100 ronden rijden op de zondagochtend een goede voorbereiding is voor de marathon. Nu scoort hij een 20e plek. Bart Gietema rijdt tactisch en komt als nummer 6 over de streep. Door er voor te zorgen om de juiste concurrenten voor te blijven vergroot hij zijn voorsprong in het tussenklassement. Nog één wedstrijd te gaan en 10,4 punten los van nummer twee. Alleen de eerste wedstrijd reed hij geen top-tien! En een top-tiennotering in de laatste wedstrijd moet normaal gesproken voldoende zijn voor het winnen van de M4-cup!

Bij de M2 wordt er ook hard gereden en het lukt zelfs een viertal om een ronde te pakken op het peloton. Helaas daarbij geen Amstelbochter. Henk Portengen die na afloop mopperend meldt dat hij de slag door problemen met zijn bril heeft gemist, eindigt met een snelste seizoenronde op plaats zeven. Ron Brandse bevestigt deze avond wederom een aanwinst te zijn in de M2 klasse door weer sterk te rijden en beslag te leggen op plek twaalf. Herboren René Markus finisht op positie 21 en scoort daar 10 punten mee. Jeroen Kolenberg komt als 31e over de streep. Totaal aantal punten: 53.

Paul Kuijer knokt zich bij de M1 als gewoonlijk weer volledig leeg en weet daardoor, samen met vijf andere rijders, het peloton op een ronde achterstand te zetten. Dat betekent een premie van vijf extra wedstrijdpunten. De koek is voor hem dan wel helemaal op dus een zesde plek is zijn deel. Auke Broex komt als elfde over de streep met zijn snelste seizoenronde.

M3. Zowel Erik Evers als Philip Wagenaar rijden fanatiek mee (met een snelste ronde voor Philip). Maar de concurrentie laat zich ook niet onbetuigd. Na het bestuderen van de videobeelden blijkt Erik als 24e en Philip 25e de streep te zijn gepasseerd.

In zijn totaliteit weer een prima avond en in totaal 134 punten voor het clubklassement. Nog steeds bezet De Amstelbocht daarin de derde plek. Nu met een iets groter verschil met nummer vier: de vereniging Jaap Eden.