Deze site maakt gebruik van cookies.

Background

Onder erbarmelijke omstandigheden rijden de dames voor hun marathon naar de startlijn. Gerdien Meijer, die had aangekondigd dat het na al haar blessureleed tijd werd dat ze weer zou verschijnen, staat inderdaad aan de start. Op eigen initiatief rijden de dames de loze ronde want de regen, de wind, de kou laten langer wachten niet toe. Het tempo is de eerste rondjes niet zo hoog. Eveline Hermsen laat zien dat ze zo langzamerhand het marathonschaatsen steeds beter in de vingers (!) krijgt en dat het tijd wordt om zich in de strijd te mengen voor een top drie klassering. Steeds een vijfde stek wordt ook irritant.

Gerdien begint rustig achter in de groep schuift in het verloop van de wedstijd langzaam naar voren. Als ze eenmaal op kop komt gooit ze er een schepje bovenop en het tempo gaat omhoog. De groep valt uit elkaar maar het blijkt een speldenprik. Na enkele ronden weet iedereen weer aan te sluiten. De geest is uit de fles en het gaat steeds harder. Ook Eveline gooit er nog een schepje bovenop. Dan de laatste rondes. De meeste dames zijn behoorlijk uitgepierd en de groep valt nu definitief uit elkaar. Eveline hoort als eerste de bel voor de laatste ronde en neemt stoutmoedig de kop op het laatste rechte eind met wind tegen. Gerdien zit er ook nog bij. Ondanks de felle wind tegen gaat het temp nog verder omhoog. Eveline raak uit balans en lijkt te gaan vallen maar door een katachtige reactie weet ze nog net haar evenwicht te bewaren en blijft ze op de been. Het is Gerdien die in de laatste bocht de kop overneemt en als eerste de streep passeert. Eveline scoort een vierde plaats. Daarmee, blijkt later, heeft zij de eerste positie in het tussenklassement bij de dames veroverd. Kortom twee Amstelbochtdames die verkleumd en snel de kleedkamer opzoeken maar met zeer tevreden gezichten (zie voor de stand in het tussenklassement de verschillende catgerieën).

Door de weersomstandigheden is baanverzorging niet nodig en start de combiwedstrijd voor de C2 en de C1 direct. Een kleine groep bij de C2 maar in ieder geval wel het Amstelbochtkwartet Heleen Compier, Terence Brandse, Thijs Wagenaar en Peter Wesseling. Een enerverende strijd ontwikkelt zich maar de omstandigheden blijven heftig. Heleen komt ten val en moet alleen in de achtervolging. Het lukt haar om weer, met hulp van Thijs, aansluiting te vinden bij de groep. Maar zij heeft wel een jasje uitgedaan en zij ziet niet dat zij aansluiting heeft bij de C1 rijders. Deze groep moet dan nog op gepaste afstand blijven rijden van de C2 groep. Aan de kop van de C2 groep is inmiddels een felle strijd ontbrand. Eén rijder is gedemarreerd en weet heel knap steeds verder weg te lopen. Een viertal rijders, waaronder Terence en Thijs, wil zich niet zomaar gewonnen geven en zet de achtervolging in. Peter Wesseling heeft het ook zwaar en verzeilt in dezelfde situatie als Heleen. Situatie in de wedstrijd is dus: één man alleen op kop, daarachter vier rijders in de achtervolging. Dan het C2-peloton en daarachter, bij de C1-rijders, het genoemde tweetal Heleen en Peter. Samen proberen zij nog aansluiting te vinden bij de C2 groep maar het is vechten tegen de bierkaai en zij moeten uiteindelijk -moegestreden- de wedstrijd verlaten.

Het lukt de man op kop om een rondje te pakken en aan te sluiten bij de grote groep. Het achtervolgende viertal heeft het zwaar. En zowel Terence als Thijs redden het niet en moeten lossen. Dan nog enkele ronden te gaan en de vraag is of de twee overgebleven rijders van het viertal uit de greep van de grote groep kan blijven. De bel voor de laatste ronde klinkt en zij hebben dan nog een voorsprong van ongeveer 40 meter. Als herboren versnellen Thijs en Terence, passeren hun eerdere medevluchters en passeren als nummer twee en drie de finish. Al met al een goed resultaat. Dan is het de beurt aan de C1 rijders maar helaas daarbij geen Amstelbochtvertegenwoordiging.

Voor de laatste wedstrijd verschijnen de M4 rijders aan de startlijn. Ook hier een kleine groep maar wel een wedstrijd met veel strijd. Helaas kunnen de Amstelbochtrijders Johan Boelrijk en Dick Hess niet echt een rol van betekenis spelen. Dick eindigt op plaats 26 en Johan valt buiten de punten met zijn 38e plaats.